معرفی

از جمله وظایف اصلی هر نظام حکمرانی بهره گیری از نظرات و نگرش های مردم در امر سیاست گذاری،برنامه ریزی و اقدام است. نظرسنجی و تحقیقات افکار عمومی به عنوان ابزار و شیوه ای شناخته می شود که نبض جامعه و تغییر و تحولات افکار عمومی را منعکس می کند و می توان آن را به مثابه ابزاری تأثیرگذار درجهت بازخورد عمومی، انعکاس تمام نمای نظر مردم و نیز فرایند سیاست گذاری عمومی و اجتماعی قلمداد نمود. این امر برای وزارت کشور و سازمان امور اجتماعی کشور به این دلیل حائز اهمیت  فراوان است که  وزارت کشور جایگاه و وظایف حاکمیتی در موضوع  حکمرانی دارد. وزارت کشور به عنوان کنشگر مرزی باید بتواند در رفت و آمد میان دیوان حکومتی و وایوان اجتماعی آئینه تمام نمای واقعیت های اجتماعی ،نیازها و خواسته باشد. این امر جز با بهره گیری از ابزار گفتگو و مشاوره با آحاد مختلف مردم مهیا نمی شود و یکی از راه های ایجاد چنین گفتگوئی انجام نظر سنجی های مستمر و معتبر خواهد بود.     

نظرسنجی مجرا و بستری برای مشارکت شهروندان در امر سیاست گذاری و حکمرانی است. آن فرصتی است که به شهروندان داده می شود تا به صورت غیرمستقیم و ناشناس با کارگزاران، سیاست گذاران و برنامه ریزان حرف بزنند و آنچه را که در ذهن و درون خود دارند، هویدا سازند. از طرف دیگر، سیاست گذاران به چگونگی و کم و کیف داوری شهروندان نسبت به سیاست ها، برنامه ها، راهبردها و گفتمان هایی که در مقام نظر و عمل به تحقق آنها کمر همت بسته اند، آشنا می شوند.

بر این مبنا واحد افکار سنجی کشور ذیل مرکز ملی رصد اجتماعی کشور برای تحقق چنین هدفی و با بهره گیری از متخصصین و هیات های اندیشه ورز ایجاد و فعالیت می نماید. این واحد در سال 1399 فعالیت خود را آغاز و در دولت چهاردهم روند توسعه خود را تکمیل نموده است.